Je bent hier:

Franka en Brigitte lopen Dommelcross

   

Het was een ijzige dag trok liefst 500 lopers aan 2de editie van Dommelcross op een prachtig parcours, met een zachte, natte en op plaatsen ook modderige ondergrond, Als een lang uitgerekt lint trok het kleurrijke gezelschap door het bos, over de heuveltjes op het bochtige terrein van Zegenwerp in Sint Michielsgestel.

{filename}

Onze slechtziende loopster Franka en onze buddy Brigitte deden voor het eerst mee aan cross/trail evenement. Franka heeft een visuele beperking: Syndroom van Usher, type 1, daarnaast heeft ze een auditieve beperking vanaf haar geboorte. Sinds eind april/begin mei 2015 werd Franka als nieuwe loper van Running Blind Den Bosch benoemd.

Het was allereerste ervaring voor mij op het modderige/zachte en droog onverharde wegen om gaan hardlopen samen met Brigitte. Normaal gesproken loop ik altijd op het verharde wegen zoals ik altijd gewend ben. Maar deze onverharde parcours van start tussen finish heb ik tot nu toe nooit meegedaan. Toen ik voor het eerst mezelf willen laten inschrijven zonder ik moeten eerst nadenken of het verstandig dat ik echt willen meedoen omdat dit wel anders en stuk zwaarder zal zijn dan op het verharde wegen. Wij hadden géén trailrunningschoenen bij ons zich toch ben Ik wel gegaan samen met Brigitte naar Dommelcross. Toen wij daar aankwamen keken wij in onze wijde ogen uit hoe het enorm druk was met zo’n honderden mensen aanwezig is bij het start/finish op het gebied van Zegenwerp. Heel gezellige en goede verzorgd sfeer zeg maar en goede organisatie van Dommelcross. We hebben de prachtige pittig en bochtig parcours door het bossen lekker wezen rennen. Ik geef zeker eerlijk toe dat het zeker zwaar was vanwege heuvels, smalle paden, meer goed alert houden op de onverharde wegen waar de losse dunne takken, bladeren, wortels vast aan de boom liggen en de boomstam over heen rennen en springen, welke kant moest ik wel doorlopen vanwege de contrast van vele bladeren, bomen, en zo. De witte/rode strepen lijntjes zie ik niet zo snel van. Dankzij Brigitte gaf mezelf meer plezier en veiligheid van op het cross/trainrun. Ik viel wel bijna paar keer uit en bleef door lekker rennen. Dit gaf mij een kick gevoel zonder stoppen. Vallen en opstaan horen gewoon bij het cross/trailrunning. Wij hebben de finale uiteindelijk gehaald van 6 km. Onze eindetijd was 00.47.03

Het is wel zeker moeite waard om lekker de buitenlucht in het cross/trailrun mee te maken wat het minder makkelijk is voor de visuele beperkingen, Iets anders is ook fijn dan regelmatig op de verharde wegen gaan hardlopen.

Hopelijk volgende keer weer, het hangt af aan welke evenement plaatsvinden voor de cross/trailrunning. Maar wel met trailrunningschoenen gaan gebruiken…SMILE! :-D

Naar boven