Je bent hier:

Lenen van Zicht: artikel uit Runner’s World

DIt artikel is door Esther Wittenberg voor Runner's World (magazine)gemaakt. Het is een interview met loper Theo en zijn buddy Marianne.
Foto is van Renee Tijdink.

{filename}
Theo en Marianne aan het trainen

Zonder buddys als Marianne zou Theo niet kunnen hardlopen.

Theo ‘Toen ik zes was, is mijn linkeroog
verwijderd vanwege een tumor.’

Marianne ‘Beperkte je dat?’

Theo ‘Nee joh, met één oog kon ik alles. Werken, autorijden, motorrijden.’

Marianne ‘En hardlopen.’

Theo ‘Ja. Rond mijn vijftigste wilde ik wat aan mijn conditie doen. Mijn zoon zei: “Pap, train een keertje mee.” Ik had meteen de smaak te pakken. In november 2012 liep
ik mijn eerste halve marathon. En toen, op 21 december 2012, tijdens de reclame van The Voice Kids, werd ik slechtziend. Ik zag ineens witte mist. Ik nam wat aspirientjes en ging in bed liggen. Tot ik ’s nachts wakker werd en probeerde te zien hoe laat het was. Dat lukte niet. We zijn naar het ziekenhuis gegaan. Daar stelden ze vast dat er een bloedvatafsluiting naar mijn netvlies had plaatsgevonden. Sindsdien kijk ik tegen een witte vlek aan.’

Marianne ‘Gelukkig bleef je hardlopen.’

Theo ‘Ja. Al een paar weken daarna ben ik met mijn vrouw een rondje gaan lopen. Ik moest gewoon de deur uit. Als ze vlak voor me liep, kon ik net haar voeten op en neer zien gaan. Na dat ene rondje waren we allebei moe. Na de diagnose zat ik een jaar intern bij Visio Het Loo Erf in Apeldoorn. Ik moest alles opnieuw leren. Koffiezetten, koken, een
boterham smeren. Ik leerde braille en met een geleidestok lopen.’

Marianne ‘In de weekenden mocht je naar huis, toch?’

Theo ‘Ja, in die tijd kwam ik met mijn eerste hardloopbuddy in contact.’

Marianne ‘Op de middelbare school en tijdens mijn studie liep ik weleens hard, maar er zat nooit regelmaat in. Tot ik in 2017 op internet op Running Blind stuitte. Ik plaatste een oproepje om me aan te bieden als buddy en toen vroeg jij of ik met je wilde lopen. Ik vind het een mooie combinatie van sporten en mensen helpen. Alleen lopen vind ik een eenzaam en in mijn eentje ging ik nooit naar hardloopevenementen. Sinds ik bij Running Blind begon, heb ik met veertien verschillende slechtziende mensen gelopen. Het vaakst met jou.’

Theo ‘Jij geeft me nooit het gevoel dat ik afhankelijk van je ben. Ik leen alleen jouw zicht. Dan zeg je “Een stoepje over drie, twee, een…” Met tien buddy’s sport
ik regelmatig. Zij vormen een belangrijk deel van mijn sociale netwerk nu ik toch wat buiten de maatschappij sta. Zonder hen zou mijn wereld heel klein zijn.’

Marianne ‘Running Blind Amsterdam telt vijftien slechtzienden en zo’n dertig buddy’s. De leeftijd ligt tussen de 23 tot 70, maar iedereen is welkom.’

Theo ‘We doen regelmatig mee aan hardloopevenementen. Sowieso aan de wedstrijden van onze hoofdsponsor Nationale-Nederlanden: Egmond, de CPC, Rotterdam en de Zevenheuvelenloop.’

Marianne ‘In november hebben we met een team van vijf slechtzienden en acht buddy’s de New York Marathon gelopen.’

Theo ‘Ik heb lang getwijfeld of ik mee zou gaan, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Dat ik met mijn buddy’s Jochem en Marianne mocht lopen, heeft me er doorheen

gesleept. Steeds liep de een naast me en de ander voor me. Het is voor mij rustig als ik me kan concentreren op de voeten van iemand voor me, want als ik te veel om me heen kijk, verlies ik mijn coördinatie. Om de vijf kilometer wisselden Marianne en Jochem van plek. Als Jochem naast me liep, sprak hij over onze tijd en over mijn looptechniek. Als Marianne naast me liep, vertelde ze wat ze allemaal zag. Ik heb natuurlijk weinig zelf gezien, maar dankzij mijn buddy’s en al die juichende mensen had ik continu kippenvel.’

Marianne ‘Achilles International, een stichting voor sporters met een beperking, had startnummers, vervoer naar de start en een rustig eigen startvak voor ons geregeld. Dat was fantastisch. Net als het teamgevoel toen we over de finish kwamen.’

Theo ‘Later in diezelfde maand liepen we ook het NK Running Blind tijdens de NN Zevenheuvelenloop.’

Marianne ‘Jij was de snelste man.’

Theo ‘We hadden geen idee. Tot we ineens dat lint bij de finish zagen.’

Marianne ‘We deden maar wat, haha.’

Theo ‘Ik wil alle visueel beperkte mensen aanmoedigen om ook samen hard te gaan lopen.’

Naar boven