Je bent hier:

Interview AD 7-9-2012

Rotterdam  

In de rubriek "Even vragen aan" in het AD van 7 september 2012, kwam John aan het woord over het Open-kampioenschap voor mensen met een visuele beperking dat zal worden gehouden op zaterdag 9 september.

EVEN VRAGEN AAN

John Stoop, Stichting Running Blind

'Een misstap gebeurt wel eens'

De geur van herfstbladeren en het gekwebbel van halsbandparkietjes. De meeste mensen letten er niet meer op als ze door het Rotterdamse Kralingse Bos lopen. De hardlopers van Running Blind genieten er juist van. De stichting organiseert hier daarom samen met atletiekvereniging PAC het eerste Open Kampioenschap voor slechtzienden en blinden. John Stoop, voorzitter van de stichting en slechtziend, gaat voor de 10 kilometer.

Is dat haalbaar binnen het uur als slechtziende?

„Mijn streeftijd is rond de 52 minuten. Een goede begeleider is wel belangrijk.”

Toch kan ik me voorstellen dat het wel eens mis gaat, vooral in het bos met allerlei obstakels.

„Aan takken zijn we gewend. Maar een misstap gebeurt wel eens. Ik hoop dat iedereen zondag gezond finisht.”

Starten er veel lopers?

„Twintig in totaal, 14 lopen de 5 kilometer en 6 de 10 kilometer. Het lijkt weinig, maar in Nederland zijn 330.000 mensen met een visuele beperking. Van hen wil niet iedereen hardlopen. De Atletiekunie heeft maar één blind of slechtziend lid.”

Het is dus bijzonder dat er zoveel inschrijvingen zijn?

„Ja. De lopers komen uit heel Nederland. Zelfs één uit Engeland. Die loopt dit weekend ook nog een marathon. Als het succesvol blijkt, dan krijgt het evenement een vervolg. Ik denk maar zo: de marathon is ook ooit met slechts een paar honderd deelnemers begonnen.”

Raad u het mensen met een visuele beperking aan om te hardlopen? Iets als fitness is dan toch makkelijker?

„Ik raad hardlopen iedereen aan. Blinden en slechtzienden zijn vaak te zwaar, dus het is gezond. Maar je krijgt ook meer zelfvertrouwen en een betere motoriek.”

Maar er moet wel altijd een begeleider paraat staan?

Dat is een nadeel. Ik ga soms met mijn vrouw. Dan ben ik met een koord aan haar fiets verbonden. 'Heb je verlatingsangst?' of 'fiets gestolen?' krijg ik dan als opmerkingen. Dat word ik soms wel zat.”

WENDY REMMERSWAAL

Naar boven