Je bent hier:

Johanny Gelens over haar eerste Rotterdam Marathon

Het verhaal van Johanny Gelens die afgelopen maand de Rotterdam Marathon wist te lopen met haar buddy Henk.

Johanny_Gelens
Johanny en Henk in actie

Ik wil me heel graag even aan jullie voorstellen. Ik ben Johanny Gelens, 47 jaar en heb via running blind in november 2015 een oproep gedaan voor een buddy, die met mij de sportieve uitdaging aan wilde gaan om mijn hardloop prestaties te verbeteren. Ik kreeg al vrij snel een reactie van Henk Visser, die de uitdaging met mij wel aan wilde gaan.

Er werden voor 2016 doelen gesteld en behaald. Ik wilde heel graag mijn pr op de 5,10 km en de halve marathon verbeteren. Mijn buddy had me er voor gewaarschuwd dat de trainingen zwaar zouden worden en dat waren ze ook met regelmaat, maar dit deed niet onder aan het plezier wat ik er aan beleefde. De intervaltrainingen lopen we meestal op de baan bij de atletiekvereniging in Zevenbergen. De lange afstanden lopen we op verschillende routes rondom Zevenbergen. Voor de krachtintervaltrainingen hebben we al heel wat bruggen en viaducten beklommen. Dit alles met een heel positief resultaat.

Doelen realiseren

Heb al mijn doelen voor 2016 weten te realiseren. Tot mijn buddy mij in december vroeg om met hem de uitdaging aan te gaan om de marathon van Rotterdam te gaan lopen. In eerste instantie had ik hier een heel zwaar hoofd in. Jeetje, wat een afstand 42.195 meter Ik was al keimoe na de Drechtstad halve marathon. Heb dan ook niet direct ja gezegd maar mijzelf wel het doel gesteld dat ik de beslissing zou nemen als ik 27 km kon volbrengen. Vanaf 1 januari zijn we keihard gaan trainen en ons keurig aan het schema gehouden. Kreeg er steeds meer vertrouwen in en ook steeds meer plezier. Tot de zondag aanbrak dat we met de marathon groep van Fortius uit Dordrecht, van Breda naar Dordrecht zijn gelopen. Een afstand van 33 km. Toen had ik de overtuiging dat ik het ook echt kon.

Ik loop ook de wedstrijden in het Toyota Schouten hardloopcircuit mee, waarvan de eerste wedstrijd op 28 januari in Hoornaar was. Hier heb ik mijn pr op de 10 km weten te verbeteren. Die staat nu op 46:42 minuten. De daarop volgende wedstrijd stond gepland op zaterdag 11 maart de Dordtse Biesbosloop de halve marathon, en of het nog niet genoeg was liep ik op deze afstand ook een nieuw pr 1:45:32. Dus aan zelfvertrouwen ontbrak het mij niet.

Tot de bewuste zondag 9 april aanbrak. We hadden het via de organisatie weten te realiseren dat we in Wave 1 startvak C mochten starten bij de wedstrijdlopers, zodat ik weinig last zou hebben vlak na de start van honderden andere lopers die met mij de marathon uit wilde lopen. Het is onbeschrijfelijk wat de sfeer met je doet tijdens de marathon. Je word op handen door de menigte gedragen. Vooral als je weet dat je kinderen vol trots je aan de kant aan staan te moedigen. Tot de 30 km kon ik me heel goed aan mijn wedstrijdschema houden. Liep zelfs iets sneller dan verwacht. Maar toen begon de warmte toch wel zijn tol te eisen. We hebben ons tempo aangepast, en tot de 35 km ging dit goed. Toen kwam ik de man met de bewuste hamer tegen. Mijn kuiten begonnen te verzuren en dan is 7 km nog een heel eind. Maar zonder wilskracht kom je nergens, dus alle frustratie eruit gegooid en afmaken waar we voor gekomen waren.

Toen we de Coolsingel opliepen kreeg ik drie hoog kippenvel, onbeschrijfelijk wat dit met je doet. Honderden mensen langs de kant die voor jou klappen. Jeetje, wat een euforisch gevoel, dit is genieten 2.0. Dit moment daar doe je het allemaal voor. Na 4 uur en 9 minuten behaalde ik vol trots de finish.

Hulde aan mijn buddy Henk Visser, die voor mij heel wat dromen heeft weten te realiseren. Zonder zijn coaching en begeleiding had ik dit nooit kunnen bereiken.

Wil andere in laten zien dat je beperking je niet hoeft te beperken. Als je iets wilt realiseren en je er volledig achter staat, je dit ook kan verwezenlijken.  

Naar boven