Je bent hier:

Een ochtend mee

Rotterdam  

Judith Peterink heeft een ochtend meegetraind met Running Blind en is diep onder de indruk. Lees haar boeinde verslag over haar ervaringen en impressies.

Artikel geschreven door: Judith Peterink

Een ochtend mee met de lopers van Running Blind:

‘Lopen alsof je vijf plastic zakjes voor je ogen hebt'

Wie denkt dat blinden en slechtzienden zich slechts schuifelend achter een rood-witte stok voort kunnen bewegen, moet op vrijdagochtend naar het Kralingse bos in Rotterdam komen. Stichting Running Blind biedt hier blinde lopers de mogelijkheid hard te lopen. Als ‘ziende hardloper' ben ik erg benieuwd hoe ze dat klaarspelen. Om dit te ontdekken loop ik een ochtend met ze mee.

Het is 9.00 uur. De lopers die op 5 april meedoen met de Business Estafette Marathon starten hun training vandaag een uur eerder dan normaal. Straks om 10.00 uur komen ook de andere lopers van Running Blind, de stichting die blinde en slechtziende hardlopers in Rotterdam en omgeving aan het lopen helpt, voor de wekelijkse vrijdagtraining. De lopers komen op het kunstgrasveld van hockeyvereniging Victoria bij elkaar. Op dit hockeyveld wordt de baantraining gedaan en wordt er warmgelopen. ‘Wie van deze mensen is nu blind?' schiet er door me heen. De mensen in hardloopkleding die aan komen lopen vanaf de parkeerplaats hebben geen van allen de bekende rood-witte stok bij zich, noch tasten ze onzeker in het luchtledige op zoek naar houvast. "Als ze dadelijk gaan lopen wordt het me vast wel duidelijk", denk ik bij mezelf.

Buddy

" Wie starten er volgende week als eerste?" Vraagt John Stoop. Het clubje lopers schaart zich om John met zijn hond Escha heen. John is een van de oprichters van stichting Running Blind en neemt nu in de aanloop naar de Marathon Rotterdam, waarbij deze groep deelneemt aan de Business Estafette Marathon, ook het voortouw. Met de Estafette lopen de vier lopers ieder een deel van de 42 km en 195 meter. Iedere loper loopt zijn eigen deel van deze ‘koningsafstand'. De blinde lopers lopen de wedstrijd met een loopmaatje, een buddy. Deze buddy helpt hun in de hardlopende mensenmassa hun weg te vinden door middel van nauwkeurige aanwijzingen of met behulp van een touwtje dat de buddy en blinde hardloper met elkaar verbindt. "Wij willen wel starten", klinkt het uit de mond van Joan, een kleine vrouw met lang zwart haar. "Ik heb er echt zin in, al begint de spanning nu wel te stijgen", vervolgt ze. "Bij mij ook hoor", valt iemand anders haar bij. "Al die mensen, die drukte en de onbekende weg. Dat maakt het leuk maar ook extra moeilijk."

Uitdaging

John is de enige van de groep die al behoorlijk wat wedstrijdervaring heeft. Hij liep onder meer tien marathons. De meeste keren liep hij echter met goed zicht. Negen jaar geleden verliest hij door trombose het grootste deel van zijn zicht. In eerste instantie grijpt hij naar de drank om zijn zorgen te vergeten. Op een gegeven ogenblik ziet John, getrouwd en vader van drie kinderen dat het zo niet langer kan en hij besluit weer te gaan lopen. Samen met een vriend begint hij te trainen, een echte uitlaadklep voor hem. Sinds zijn zicht nog slechter is geworden loopt hij met geleidehond Escha. Voor de meeste andere lopers is de Estafette Marathon de eerste grote wedstrijd. "Het is geweldig om samen voor zo'n uitdaging als Rotterdam te trainen", vertelt Joan. "Het is niet alleen fijn om te kunnen sporten, het verbind je ook echt met elkaar. Ik vind het dan ook gewoon hartstikke gezellig bij Running Blind!" Het doel van Running Blind is om mensen met en zonder visuele beperking in Rotterdam en omgeving bij elkaar te brengen om samen te kunnen hardlopen. John: "Zo'n zeventig procent van de mensen met een visuele beperking is werkeloos. Simpelweg omdat ze, vanwege hun handicap, geen werk kunnen krijgen. Hardlopen helpt je eigenwaarde te vergroten. Je bent dan wel beperkt in je zicht, maar je kan wel degelijk iets bereiken."

Lente in de lucht

"We hebben aan de atletiekvereniging gevraagd of we op de baan konden trainen", vertelt John. "Op vrijdagochtend sport hier al de Rotterdamse schooljeugd. De gemeente hecht er veel waarde aan om deze groep aan het sporten te krijgen. Het gehandicaptenbeleid moet het dus afleggen tegen het jeugdbeleid helaas. Gelukkig kunnen we op dit kunstgras hockeyveld terecht. " De blinde lopers draven samen met hun buddy's het veld rond. Nog steeds vraag ik me af wie hier nu blind is. Met mijn volledige zicht van honderd procent heb ik dat tot nu toe niet of nauwelijks kunnen ontdekken. John is de enige die een blindengeleidehond bij zich heeft. Mensen lopen gezellig kletsend bij elkaar. De sfeer is uitgelaten. "De lente zit in de lucht", merkt Joan lachend op. Haar buddy kan nog net voorkomen dat ze tegen een grenspaaltje oploopt. De lopers om haar heen en Joan zelf lachen er hartelijk om. "Ik wist niet dat je ook paaldanseres wilde worden", grapt John.

Obstakels op de weg

Pas als we even later van het hockeyveld afgaan merk ik dat ik wel degelijk te midden van een groep blinde en slechtziende mensen loop. Via een fietspad lopen we richting het Kralingse bos. De buddy's houden het verkeer in de gaten en ze taxeren iedere meter van de weg op onverwachte obstakels als hobbels, stoepranden en bochten. Ineens merk ik hoe makkelijk het is als je, zoals ikzelf, simpelweg je hardloopschoenen aan kan doen en de deur uit kan rennen. Dat gaat voor deze lopers niet op. Na een week vol regen is vandaag voor het eerst weer een voorzichtig voorjaarszonnetje te zien. Toch ligt de weg vol plassen. Zelf loop ik hier als vanzelfsprekend langs. Voor de buddy's is het een extra ‘obstakel' op de weg waar ze de blinde lopers langs moeten leiden. Dick, een geoefende hardloper die ook al met John liep voordat hij zijn zicht verloor, vertelt: "Als je hardloopt ben je voornamelijk op jezelf gericht, bezig met je eigen fysieke grenzen. Als buddy ben je continu gericht op de blinde loper. Dat kost energie. Ook omdat je je aan moet passen aan het tempo van de ander. Als buddy met iemand meelopen is dus heel wat anders dan wanneer je voor jezelf loopt."

Wat is rechtdoor?

In deze groep heeft niet iedereen hetzelfde tempo. John loopt met zijn hond Escha en medehardloper Duco vooruit. Dankzij Escha en de nodige aanwijzingen van Duco kan hij zijn weg prima vinden. Marianne doet het wat rustiger aan. Met een rood lint is zij aan buddy Ellen verbonden. Er waait een stevige frisse wind en je hoort de vogels fluiten in de hoge bomen langs het fietspad. "Ik vind het heerlijk om buiten lekker actief bezig te kunnen zijn", geniet Marianne. Vanwege een aandoening op mijn netvlies wordt mijn gezichtsveld steeds kleiner. Je kunt het vergelijken met het kijken door steeds kleinere kokertjes. Uiteindelijk zal mijn zicht waarschijnlijk geheel verdwijnen. Toen ik steeds minder kon zien, ging ik op zoek naar een sport voor mensen met een visuele handicap. Ik kreeg behoefte om gelijkgestemden op te zoeken. Deze hardloopgroep is ideaal." "Pas op, links aanhouden, een brommer", onderbreekt Ellen. "Op deze manier ben ik voortdurend de afweging aan het maken: ‘wijs ik haar er op of niet?'." vertelt Ellen terwijl ik naast het tweetal loop. Ellen: "Ik wil niet teveel waarschuwen. Dat maakt het lopen er niet ontspannender op. Maar ja, je bent wel het paar ogen voor je medeloper. Marianne: "Toen we nog niet met een lint tussen ons in liepen kreeg ik continu aanwijzingen: ‘Iets naar links' ‘rechtdoor'. Maar wat is rechtdoor?! ‘Hou toch je kop!' Dacht ik dan. ‘Ik word er zenuwachtig van'. Nu word ik vanzelf door het lint naar Ellen toe getrokken als ik van de weg afloop of ergens omheen moet. Dat werkt veel beter."

Stage

Na een uur zijn we weer terug bij het hockeyveld. Een paar fanatiekelingen, waaronder John met zijn hond Escha, gaan nog een ronde mee met tweede groep lopers. "Je kunt merken dat we lang niet op de weg gelopen hebben", merkt buddy Sandra op. "Jullie lopen allemaal zo dicht op elkaar!" Er lopen nu ook enkele leerlingen van het Thorbecke college mee die voor hun stage van de richting Sport & Dienstverlening en Veiligheid als buddy de blinde lopers ondersteunen. "In het begin van het jaar hebben we in de klas zelf ook geoefend met een blinddoek om. Iemand anders leidde je rond door middel van een touw. Dat was wel raar hoor", vertelt een van de leerlingen. "Maar nu kunnen we ons wel iets beter voorstellen hoe het voor de lopers van Running Blind moet zijn. " Hoe ze dit vinden? "Gezellig", antwoordt een leerling. "Al ben ik eigenlijk liever buddy bij het nordic walking, dat is wat relaxter."

Plastic zakjes

"Is die mevrouw er nog bij?", vraagt John. Even word ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt. "Ja hoor, ik ben er nog", roep ik. Ik loop een meter voor John, maar dat ziet hij natuurlijk niet. De groep heeft het fietspad verlaten en rent nu over de stoep richting een pad tussen de woonwijken achter het hockeyveld. Een stoeprand, een lantaarnpaal, ongelijke stoeptegels. Sandra heeft er haar handen vol aan om Johannes veilig overal doorheen te leiden. "Zij is mijn paar ogen. Ik vertrouw haar voor de volle honderd procent", vertelt hij. Voor hen loopt de 60-jarige Gerrit. Zijn zicht is ‘alsof je vijf plastic zakjes voor je ogen houdt', vertelt hij. Maar hij volgt nauwlettend de fluorescerende jas voor hem en op die manier kan hij zich prima redden.

Uit isolement

Na afloop van de training wordt er samen koffie gedronken in de kantine van de hockeyvereniging. Cees van Muiden, de trainer, is er ook. Hij was vandaag met de Nordic Walkers op pad, maar wil natuurlijk even horen hoe de training bij de lopers ging. Hij is enthousiast over deze doorzetters. Cees: "Het is een mooie groep. Voor mij was het ook erg wennen om blinde mensen te trainen. Normaal vertel je wat er moet gebeuren of je doet iets voor en mensen doen het na. Nu moet je mensen soms echt bij de hand pakken en samen een oefening doen om duidelijk te maken wat de bedoeling is. Er bestaat geen opleiding voor. Je moet het zelf uitvinden. Maar het is geweldig om te doen. Je ziet dat mensen vrijer gaan bewegen en zekerder van zichzelf worden." John beaamt dit volledig: "We hebben een zeer gemêleerd loopgezelschap. Van jong tot oud, ervaren en minder ervaren. Maar het is vooral ook erg gezellig. Het lopen bij Running Blind haalt mensen uit hun isolement."

Kader:

In mei 2007 kwam op uitnodiging van Francoise Klessens, internist in Het Oogziekenhuis Rotterdam, een groepje blinden en slechtzienden bij elkaar om te praten over hardlopen met een visuele beperking. Hier ontstond het idee om samen een loopgroep op te richten. Op World Sight Day, 11 oktober 2007 is stichting Running Blind opgericht. Het doel van de stichting is om mensen met een visuele beperking aan het sporten te krijgen. Running Blind is opgericht voor mensen met een visuele beperking, die willen joggen, hardlopen of Nordic walken. Dit gebeurt onder leiding van KNAU-atletiektrainer Cees van Muiden en met hulp van enthousiaste buddy's die de blinde en slechtziende hardlopers begeleiden. Op elke vrijdagochtend tussen 10.00 en 11.00 uur wordt er getraind. Locatie is het kunstgrasveld van hockeyvereniging Victoria of het mooie nabijgelegen Kralingse Bos in Rotterdam. De groep bestaat nu uit 15 blinde en slechtziende lopers en 20 tot 25 buddy's. Een van de oprichters van Running Blind is hardloper John Stoop. Door trombose werd hij negen jaar geleden bijna volledig blind. John liep sindsdien diverse wedstrijden voor het goede doel. In 2007 vroeg hij met zijn deelname aan de Rotterdam Marathon aandacht voor het werk van het Oogziekenhuis in Rotterdam en de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Oogziekenhuis (SWOO). Met zijn deelname aan de Dam tot Dam loop in 2008 vestigde hij de aandacht op de Eye Care Foundation, een stichting die werkt aan het voorkomen en bestrijden van oogaandoeningen in ontwikkelingslanden. Ook dit jaar gaat John weer meedoen met de Dam tot Dam loop.

Naschrift:

John en de drie andere lopers Joan Titarsolej, Paul Wilms en Marianne Ros met hun buddy's hebben de Marathon Business Estafette Rotterdam op 5 april succesvol uitgelopen in een tijd van 4.40 uur. De lopers vonden het zo'n geweldige ervaring dat ze vastbesloten zijn om volgend jaar weer mee te doen.

PR & Communicatie en Running Blind Rotterdam

Naar boven